Persoonlijk

Laatste jaar als twintiger

Mijn laatste jaar als twintiger is officieel ingegaan! Eigenlijk zit ik al een aantal jaren tegen het einde aan van mijn twintiger jaren. 29 heeft immers geen groot verschil met 28, 27 of zelfs 26. Raar dat het toch voor mij en nog vele andere een big deal is als die 30 opeens dichterbij komt.

Verwachtingen

Er wordt zoveel verwacht wat je al bereikt moet hebben als je de big 30 aantikt. Niet alleen verwacht jij van jezelf veel maar ook onze maatschappij doet dat. Het is immers logisch dat je alles op orde hebt als je 30 wordt. Alles wat hiervan afwijkt wordt niet als normaal gezien. Er wordt verwacht dat je getrouwd bent met de man/vrouw van je dromen. Een baby hebt of dat die onderweg is en natuurlijk je ideale droombaan. Ouder worden betekend dat je nog dichterbij de leeftijd komt waar verwacht wordt dat je echt alles op orde hebt. Maar waarom doen wij dat onszelf aan? Waarom doorbreken wij niet die cirkel en laat iedereen het leven leiden hoe zij zelf willen? Waarom verwachten wij zoveel van onszelf in je laatste jaar als twintiger?

Hoe ik mij voel

Jarenlang heb ik die druk gevoeld en dat werd met de jaren alleen maar erger en sterker. Pas dit jaar besefte ik dat dat geheel aan mijzelf ligt. De keuze is aan jou. Wil jij je bezig houden met wat er van je verwacht wordt of wil jij het anders doen? Hoe wil jij je voelen in je laatste jaar als twintiger? Ik voel me ook echt wel als een volwassen vrouw. Maar daar en tegen kan ik mij ook nog echt als een klein meisje voelen. Met alle onzekerheden en twijfels van toen. De sociale druk die ik al die jaren toe liet heb ik losgelaten. Ik kan je vertellen ik voel me gelijk kilo’s lichter (was dat ook maar te zien haha grapje!). Tuurlijk wilde ik als ik 30 zou worden al mijn lijstje hebben afgewerkt. Helaas loopt het leven niet altijd zo als we willen en soms moet je je lijstje bijwerken.

Het lijstje afwerken

Ik denk dat iedereen vroeger wel lijstjes maakte met alles wat ze wilden bereiken als ze 30 zouden worden. Al vanaf de puberteit ben je eigenlijk bezig dat lijstje af te werken. Vele staan niet stil bij de realiteit en houden zich te veel aan het lijstje vast. Geloof me ik was er zelf een van! De realiteit is dat je dat lijstje nooit helemaal kan afvinken. Je weet namelijk simpel weg niet wat het leven jou te bieden heeft en vooral niet wanneer. Soms moet je je verwachtingen bijstellen. Vrede hebben met wat je hebt en niet denken aan wat je zou kunnen hebben.

Diversiteit

Als je net als ik je nu bevind tussen de 25 en 30 jaar zal je veel verschillende type mensen om je heen hebben. Van elk weekend feestende vrienden (okee nu in coronatijd waarschijnlijk niet) naar de huisje, boompje, beestje vrienden. Genoeg die ergens daar tussen in nog zitten en ook dat is helemaal prima! Misschien heb je helemaal geen behoefte om elk weekend op stap te gaan en geniet je intens van je kind(eren). Misschien heb je juist geen behoefte aan een huisje, boompje, beestje, maar wil je nog die ene reis eerst maken voordat je gaat settelen. Zo heeft iedereen zijn eigen manier hoe zij het pad van het leven bewandelen. Kijk dan ook naar jezelf en kijk naar wat jij wil en laat los wat anderen zeggen. Door jezelf met andere te vergelijken blijf je bezig met de verwachtingen van andere. Je komt niet vooruit op je eigen kunnen.

Leer loslaten

Loslaten is iets heel moeilijks. Daar weet ik alles van en tot je dat volledig kan doen duurt het wel even. Als je altijd bent afgegaan op de verwachtingen van anderen al helemaal. Probeer is terug te kijken naar je puberteit. Het niveau van je middelbare school wordt beoordeelt door de cito toets. Je hebt je best gedaan en komt terecht op de middelbare school afhankelijk van je cito score. Maar waar ligt de beslissing van wat je na je middelbareschooldiploma wilde doen? Wilde jij een studie doen of heb je maar gekozen omdat iedereen een studie ging volgen? Ben je ooit wel eens echt je hart achterna gegaan? Wat ook de antwoorden zijn maakt allemaal niet meer uit. Beloof jezelf hier en nu dat je ten alle tijde volledig zelf beslist over je keuzes. Doe alles met passie en leef alsof elke dag je laatste is.

Dromen zijn geen bedrog

Tuurlijk heb jij net zoals ik en ieder ander mens dromen. Dat mag, daar vecht je voor en daar streef je naar. Dromen is iets wat bij het leven hoort, maar laat het je leven niet leiden. Accepteer de situatie zoals die is. Ja dan duurt het misschien nog even voordat je eindelijk dat papiertje in handen hebt. Misschien is iedereen om je heen al getrouwd en heeft kinderen terwijl jij nog in de schoolbanken zit. Hoe het leven loopt heb je nooit volledig in handen, wel hoe jij er mee omgaat. Dus de situatie accepteren zoals die is. Dat is het beste wat jij voor jezelf en je eigen toekomst kan doen. Creëer duidelijk voor jezelf wat jij wil en hoe je dat wil bereiken. De weg er naar toe kan met hobbels zijn of zelfs wegversperringen. Het maakt niet uit hoe je er komt als je er maar komt.

Acceptatie

Zelf had ik een totaal ander beeld van hoe mijn leven er nu uit zou komen te zien. Ik had zeker niet verwacht dat ik weer eerste jaar student zou zijn. Nee ik had juist gehoopt dit jaar af te mogen studeren. Ook had ik zeker verwacht dat ik nu wel al een kindje zou hebben. Ik zeker niet verwacht dat iedereen om mij heen een kindje zou hebben of een kindje zou krijgen. Tot slot had gedacht wel meer dingen op orde te hebben. Dat ik niet meer de struggles zou hebben die ik nu nog heb. Maar zou ik je een geheimpje verklappen? Ik ben vast niet de enige en het is allemaal prima.

Investeer in jezelf

Alle ervaringen hebben mij de persoon gemaakt die ik morgen zou zijn. Door deze ervaringen en keuzes die ik op het gebied van school heb gehad heb ik nu iets gevonden wat bij mij past. Ik voelde mij vanaf dag 1 gelijk thuis op de opleiding maar ook in het vak. Je leert van je fouten en weet hoe het anders moet. Soms duurt het jaren voordat alles op orde is en dat is prima, ik focus mij op wat ik nu heb. Tuurlijk ben ik bezig met wat ik wil bereiken hoe ik wil dat mijn toekomst eruit gaan zien. Maar ik ga niet zitten wachten tot dat gebeurd, nee ik moet echt actie ondernemen. Maar dat betekend ook leren loslaten en accepteren hoe het nu is. Hierdoor investeer je in jezelf met positiviteit. Laten we eerlijk zijn wat maakt het uit wanneer je dromen uitkomen als ze maar uitkomen. Dus gewoon door blijven vechten voor je eigen dromen.

Aankomend jaar weet ik in iedergeval wat ik ga doen. Ik ga optimaal genieten van mijn laatste jaar als twintiger. Ik ga leven alsof elke dag de laatste is en ik blijf vechten voor wat ik wil bereiken. Dat papiertje ga ik halen, maar wel op mijn tempo. En ja die baby gaat er ook echt nog ooit komen, maar wanneer de tijd er rijp voor is. Want ik en moeder worden is gewoon iets wat hoort in mijn hoofd, mits het ons natuurlijk ook gegund is. Voor nu zijn er eerst andere prioriteiten die mijn focus nodig hebben. Hoe fijn is het dat dat op mijn eigen manier en eigen tempo kan.

Hoe sta in je laatste jaar als twintiger?

Volg Daantjeslife op social media via FacebookInstagramPinterestTwitter of Bloglovin’ en blijf altijd up to date.

Veel liefs,
Daantje

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *